Αγκαλιάζοντας τη Συμπερίληψη και την Εκπροσώπηση
Στη σύγχρονη ταχέως εξελισσόμενη κοινωνία, τα μουσεία χρησιμεύουν ως κάτι περισσότερο από απλές αποθήκες ιστορικών αντικειμένων. Ενστερνιζόμενα τον στόχο να καταστούν πιο καινοτόμα και να αντικατοπτρίζουν την κοινωνία, τα μουσεία σε όλο τον κόσμο υιοθετούν τη συνδιαμόρφωση για να επιτύχουν τη συμπερίληψη και να εκπροσωπήσουν τις φωνές των μειονοτικών ομάδων.
Μέσα από τον φακό δύο παραδειγματικών μουσείων, του Εθνικού Στρατιωτικού Μουσείου στο Λονδίνο και του Μουσείου McCord του Μόντρεαλ, αυτό το blogpost αναδεικνύει τον κομβικό ρόλο της συν-διαμόρφωσης ως μια στρατηγική win–win για τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού των μουσείων και προάγει τη συμμετοχή των μειονοτήτων και την ελευθερία του λόγου.

Τόσο το Εθνικό Στρατιωτικό Μουσείο όσο και το Μουσείο McCord αποτελούν παράδειγμα των αρχών που περιγράφονται στη Σύμβαση της UNESCO για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, εμπλέκοντας ενεργά τις κοινότητες στη διαδικασία επιμέλειας. Για παράδειγμα, το έργο του Εθνικού Στρατιωτικού Μουσείου για την έρευνα, την καταγραφή και την ψηφιοποίηση της πλούσιας συλλογής του ινδιάνικου στρατού περιλαμβάνει εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τις βρετανικές ασιατικές κοινότητες, επιτρέποντας στα μουσεία να κατανοήσουν καλύτερα αυτές τις συλλογές και να παρέχουν ακριβείς πληροφορίες για τα αντικείμενα.
Παρομοίως, το Μουσείο McCord συνεργάζεται στενά με τα άτομα και τις κοινότητες των ιθαγενών με σκοπό τον σεβασμό των ιερών, πνευματικών τους αντικειμένων, για παράδειγμα, γεγονός που ενισχύει τις καλές σχέσεις μεταξύ της κοινότητας και των μουσείων. Αυτά τα μουσεία χρησιμοποιούν συμμετοχικές προσεγγίσεις, όπως εργαστήρια επανερμηνείας της κοινότητας και ψηφιακές πρωτοβουλίες για την εμπλοκή διαφορετικών οπτικών γωνιών, τη φωτογράφηση, την καταγραφή κ.λπ. Για παράδειγμα, εθελοντές από τις βρετανικές ασιατικές κοινότητες βοήθησαν το μουσείο να εντοπίσει Ινδιάνους για να τους πάρει συνέντευξη. Παρομοίως, στο Μουσείο McCord, κατά τη διάρκεια της έκθεσης για τους ιθαγενείς, ένα βίντεο που παρουσίαζε έναν σύγχρονο ιθαγενή τεχνίτη χρησιμοποιήθηκε ως εναλλακτική λύση για να εξηγήσει ένα τελετουργικό τύμπανο Innu, το οποίο θεωρούνταν πολύ ιερό από την κοινότητα για να καταγραφεί στο μουσείο.
Μέσω της συνδιαμόρφωσης, τα μουσεία γίνονται χώροι όπου οι κοινότητες μπορούν να εκφραστούν αυθεντικά, αποκαθιστώντας την αλήθεια και την αναπαράσταση. Με την ενσωμάτωση των γνώσεων της κοινότητας, τα μουσεία αμφισβητούν τις παραδοσιακές ερμηνείες των επιμελητών και προσφέρουν μια πιο διαφοροποιημένη κατανόηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αυτή η συνεργατική προσέγγιση ενδυναμώνει τις κοινότητες και ενισχύει την αίσθηση του ανήκειν και της εκπροσώπησης για τους επισκέπτες. Αυτό κάνει τις κοινότητες να αισθάνονται υποχρεωμένες να ασχοληθούν με τα μουσεία, εξασφαλίζοντας τη συνεχή συνάφεια και προσβασιμότητά τους. Η συνδιαμόρφωση διασφαλίζει τη σεβαστή διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς με την επικαιροποίηση των ερμηνειών και την ενσωμάτωση της τοπικής ή κοινοτικής γνώσης στις βάσεις δεδομένων των μουσείων. Τα μουσεία, όπως το Μουσείο McCord, δίνουν προτεραιότητα στα πρωτόκολλα και την εξουσιοδότηση των ιθαγενών όταν εκθέτουν ιερά ή τελετουργικά αντικείμενα, επιδεικνύοντας δέσμευση για πολιτιστική ευαισθησία και διατήρηση.
Μεταγενέστερα, η πρακτική της συνδιαμόρφωσης αναδεικνύεται ως ένα ισχυρό εργαλείο για τα σύγχρονα μουσεία προκειμένου να επιτύχουν τη συμπερίληψη, την αυθεντικότητα και τη συνάφεια. Αγκαλιάζοντας διαφορετικές απόψεις και εμπλέκοντας τις κοινότητες στη διαδικασία επιμέλειας, τα μουσεία επιμένουν στο καθήκον τους να αντιπροσωπεύουν τις πολύπλευρες αφηγήσεις της κοινωνίας. Καθώς αγωνιζόμαστε προς ένα πιο συμπεριληπτικό και ισότιμο μέλλον, η συνεπιμέλεια αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του εκσυγχρονισμού των μουσείων, προωθώντας τον διάλογο, την κατανόηση και τον σεβασμό μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ